به گزارش پایگاه خبری حامیان سلامت و ایمنی نیروی کار به نقل از خبرگزاری جمهوری اسلامی (ایرنا)، رضا کاظمی، بسکتبالیست ۱۷ ساله شیرازی، در جریان رقابتهای بسکتبال نوجوانان استان فارس که در سالن دانشگاه آزاد اسلامی شهر صدرا برگزار شد، پس از حضور در زمین و در ادامه مسابقه دچار ایست قلبی شد و پس از تلاش برای احیای وی، جان خود را از دست داد.
بر اساس روایت مادر این ورزشکار که در زمان وقوع حادثه در سالن حضور داشت، رضا کوارتر نخست مسابقه را بدون مشکل خاصی بازی کرده بود و پس از نشستن روی نیمکت، ناگهان روی زمین افتاد.
به گفته وی، بلافاصله تلاش برای احیای نوجوان آغاز شد و پزشک تیم، یکی از داوران که سابقه آموزش فوریتهای پزشکی داشت و اعضای خانواده در عملیات احیا مشارکت کردند. عملیات CPR و تنفس مصنوعی انجام شد و پس از رسیدن نیروهای اورژانس نیز اقدامات تخصصی احیا ادامه یافت؛ با این حال، تلاشها برای نجات این ورزشکار نوجوان نتیجه نداد.
مادر رضا با بیان اینکه زمان رسیدن آمبولانس برای او بسیار طولانی احساس میشده است، خواستار بررسی دقیق روند امدادرسانی و امکانات پزشکی محل برگزاری مسابقه شد و تأکید کرد هدفش دریافت وجه یا ایجاد جنجال نیست، بلکه جلوگیری از تکرار چنین حادثهای برای سایر ورزشکاران است.
آمادگی پزشکی؛ بخشی از ایمنی مسابقه
این حادثه بار دیگر اهمیت آمادگی پزشکی پیش از آغاز مسابقات ورزشی را مطرح میکند. در ورزشهای رقابتی، بهویژه مسابقات نوجوانان، وجود نیروی آموزشدیده برای واکنش سریع به شرایط اضطراری، تجهیزات احیای قلبی ـ ریوی و دسترسی سریع به خدمات پیشبیمارستانی میتواند در مدیریت دقایق نخست یک وضعیت تهدیدکننده حیات اهمیت تعیینکننده داشته باشد.
سرپرست هیأت پزشکی ورزشی فارس نیز با تأکید بر اهمیت امدادرسانی در دقایق نخست حوادث اعلام کرده است که برای مسابقات باید حضور پزشک یا پزشکیار و آمبولانس پیشبینی شود و تأمین آمبولانس بر عهده برگزارکننده مسابقه است.
بر اساس این اظهارات، درخواست حضور پزشکیار باید پیش از برگزاری مسابقه به هیأت پزشکی ورزشی اعلام شود تا امکان برنامهریزی برای اعزام نیروی مورد نیاز وجود داشته باشد.
چه مواردی باید در این حادثه بررسی شود؟
با توجه به مرگ ورزشکار نوجوان، بررسی دقیق حادثه میتواند دستکم محورهای زیر را دربرگیرد:
- زمان دقیق بروز علائم و شروع عملیات احیا؛
- زمان تماس با اورژانس و زمان رسیدن آمبولانس؛
- وجود یا نبود آمبولانس در محل مسابقه پیش از شروع رقابت؛
- حضور و صلاحیت پزشکیار یا پزشک مسابقه؛
- وضعیت آموزش CPR و کمکهای اولیه کارکنان، مربیان و عوامل اجرایی؛
- وجود تجهیزات احیای قلبی ـ ریوی و کمکهای اولیه در سالن؛
- وجود و دسترسی به دستگاه شوک خودکار خارجی (AED)، در صورت پیشبینی در الزامات مربوط؛
- نحوه هماهنگی برگزارکننده با اورژانس و هیأت پزشکی ورزشی؛
- وجود برنامه واکنش اضطراری برای حوادث پزشکی؛
- ثبت زمانبندی اقدامات انجامشده از لحظه سقوط ورزشکار تا انتقال وی به مرکز درمانی.
طرح این موارد به معنای انتساب قصور به شخص یا مجموعه خاصی نیست و تعیین مسئولیت احتمالی، نیازمند بررسی مستندات، اظهارات شاهدان و گزارش مراجع ذیصلاح است.
مسئولیت برگزارکننده در تأمین شرایط ایمن
رئیس هیأت بسکتبال فارس در واکنش به این حادثه اعلام کرده است که مسابقات به صورت باشگاهی برگزار شده و باشگاه میزبان مسئول تأمین امکانات مورد نیاز برگزاری مسابقه بوده است. به گفته وی، باشگاه میزبان برای مسابقه پزشکیار در نظر گرفته بود و هیأت بسکتبال مسئول تأمین پزشکیار نبوده است.
این اظهارات ضرورت تفکیک دقیق مسئولیتها را نشان میدهد؛ به این معنا که پیش از آغاز هر مسابقه باید مشخص باشد مسئول تأمین پزشک یا پزشکیار، آمبولانس، تجهیزات احیا، کمکهای اولیه و هماهنگی با اورژانس چه شخص یا نهادی است و آیا این الزامات واقعاً پیش از شروع مسابقه فراهم شدهاند یا خیر.
اهمیت دقایق طلایی در ایست قلبی
در شرایطی مانند ایست قلبی، فاصله زمانی میان وقوع حادثه تا آغاز CPR و استفاده از تجهیزات مناسب اهمیت بسیار زیادی دارد. به همین دلیل، آمادگی امدادی نباید پس از وقوع حادثه ایجاد شود؛ بلکه باید پیش از ورود ورزشکاران به زمین مسابقه، وضعیت تجهیزات و نیروهای امدادی مشخص و آماده باشد.
از سوی دیگر، علت پزشکی دقیق مرگ این ورزشکار باید بر اساس بررسیهای پزشکی و اعلام مراجع ذیصلاح تعیین شود و صرف وقوع ایست قلبی در جریان مسابقه، بهتنهایی نمیتواند علت زمینهای یا مسئولیت افراد و برگزارکنندگان را مشخص کند.
حادثهای برای بازنگری در ایمنی مسابقات
مرگ رضا کاظمی، علاوه بر یک فقدان تلخ برای خانواده و جامعه ورزش، میتواند فرصتی برای بازنگری در نظام ایمنی پزشکی مسابقات ورزشی باشد.
برگزاری ایمن مسابقه تنها به مناسب بودن سالن، زمین بازی و تجهیزات ورزشی محدود نمیشود؛ بلکه آمادگی برای مواجهه با شرایط اضطراری پزشکی نیز باید بخشی از فرایند برنامهریزی و ارزیابی ایمنی پیش از مسابقه باشد.
پیشبینی نیروی پزشکی آموزشدیده، تجهیزات مناسب احیا، دسترسی سریع به آمبولانس و داشتن برنامه مشخص برای واکنش اضطراری، اقداماتی هستند که باید پیش از آغاز رقابت کنترل و تأیید شوند.
این حادثه تلخ یادآور این واقعیت است که ایمنی ورزشکاران، بهویژه ورزشکاران نوجوان، باید پیش از شروع مسابقه تضمین شود؛ چرا که در شرایط اضطراری، گاهی چند دقیقه میتواند تفاوت میان یک حادثه قابل مدیریت و یک فاجعه جبرانناپذیر باشد.
انتهای پیام/
