توضیحات :
فصلنامه علمی تخصصی طب کار
دوره ۱۲ – شماره ۲ – سال ۱۳۹۹
نویسندگان : غلامحسین حلوانی ، محمدرضا محمدنیا ، محمدرضا زارع مهرجردی ، محمدرضا کشت ورز
چکیده :
مقدمه: حوادث ناشی از کار، صدمات جبران‌ناپذیری را به سرمایه ملی وارد می‌کند و لازم است جهت حفظ و صیانت نیروی انسانی و کاهش حوادث، یکسری اقدامات پیشگیرانه قبل از وقوع لحاظ گردد. هدف از این تحقیق بررسی مغایرت‌های ایمنی به روش FMEA و تعیین شاخص‌های پایش عملکرد ایمنی در پروژه تعمیرات اساسی می‌باشد.
روش بررسی: این مطالعه یک پژوهش توصیفی- تحلیلی و به روش مداخله‌ای است که بر روی ۱۳ شغل در پروژه تعمیرات اساسی خطوط لوله گاز صورت گرفت. در این بررسی پس از مشخص نمودن مشاغل نمره اولویت ریسک اولیه را به دست می‌آوریم و بعد از پیشنهادات اصلاحی نمره اولویت ریسک ثانویه را حساب می‌کنیم.
نتایج: ارتباط بین RPN1 و RPN2 بررسی و مشخص گردید که تفاوت معناداری بین نمره اولویت ریسک قبل و بعد از اقدام اصلاحی وجود دارد و این امر نشان دهنده اثر بخش بودن اقدامات می‌باشد (۰۰۰۵/۰P<). در میان مشاغل مختلف و قبل از انجام اقدامات اصلاحی بیشترین تعداد حادثه مربوط به فعالیت خاک‌برداری با ۱۵ حادثه که بعد از انجام اقدامات اصلاحی به ۶ کاهش یافت، بیشترین روز ازدست‌رفته کاری متعلق به شغل رانندگی است با ۶۰۲۰ روز که بعد از انجام اقدامات اصلاحی به ۸ روز رسید، بالاترین ضریب تکرار حادثه با ۵/۶۲ مربوط به فعالیت تنش‌زدایی بود که بعد از انجام اقدامات اصلاحی که به ۱۴/۲۳ کاهش یافت، بیشترین ضریب شدت با ۴۴/۱۹۴۴۴ مربوط به فعالیت رانندگی بود که بعد از انجام اقدامات اصلاحی به ۲۵/۲۵ تقلیل پیدا کرد و ضریب شدت – تکرار حادثه در فعالیت رانندگی با ۸۴/۱۵ بیشترین بود که بعد از انجام اقدامات اصلاحی به ۲۸/۰ کاهش پیدا کرد.
نتیجه‌گیری: با توجه به وجود ریسک‌های غیرقابل‌قبول و نرخ بالای بروز حوادث در پروژه تعمیرات اساسی خطوط لوله گاز، می‌توان با بکارگیری اقدامات کنترلی مناسب به سطح قابل‌قبول ریسک رسید که نشان دهنده مفید و کارا بودن روش FMEA می‌باشد.
واژه‌های کلیدی : ارزیابی ریسک ، عدد اولویت ریسک (RPN) ، شاخص‌های حادثه ، FMEA
<< ادامه مطلب را در فایل پیوست مطالعه فرمایید >>
