به گزارش پایگاه خبری حامیان سلامت و ایمنی نیروی کار به نقل از خبرگزاری کار ایران (ایلنا)، ساعت ۲۰:۱۴ شامگاه سهشنبه ۱۷ شهریورماه، یک دستگاه اتوبوس اسکانیا حامل کارگران معدن زغالسنگ همکار که به سمت شهر راور در حرکت بود، در کیلومتر ۳۵ محور کوهبنان راور واژگون شد.
پس از اعلام وقوع حادثه، چهار تیم امداد و نجات جمعیت هلالاحمر از شهرستانهای راور و کوهبنان به محل حادثه اعزام شدند و مصدومان را برای ادامه روند درمان به مراکز درمانی منتقل کردند.
بر اساس اطلاعات بهدستآمده، حدود ۲۰ نفر از کارگران در این اتوبوس حضور داشتند.
یکی از کارگران معدن همکار، درباره وضعیت همکاران خود اظهار کرد که در پی این حادثه، یکی از کارگران در بیمارستان جان خود را از دست داده است.
به گفته این کارگر، فرد جانباخته سید محمد میرصادقی نام داشته و حدود ۱۷ سال سابقه کار در معدن داشته است.
این کارگر معدن همچنین درباره وضعیت سایر مصدومان گفت: در حال حاضر وضعیت عمومی بیشتر مصدومان مساعد است و تعدادی از آنها پس از دریافت خدمات درمانی از بیمارستان ترخیص شدهاند. با این حال، یک نفر از کارگران به دلیل شدت جراحات در بخش مراقبتهای ویژه بیمارستان شهید باهنر کرمان بستری است.
وی ادامه داد: تعدادی از مصدومان نیز همچنان در مراکز درمانی کرمان تحت مراقبت قرار دارند و برخی دیگر با آسیبهای جزئیتر پس از درمان مرخص شدهاند.
وقوع این حادثه مرگبار در مسیر جابهجایی کارگران معدن، بار دیگر این پرسش جدی را مطرح میکند که مسئولیت جان کارگرانی که برای رفتوآمد به محل کار ناچار به استفاده از ناوگان حملونقل هستند، با چه کسی است؟ وقتی کارگری پس از ۱۷ سال کار در معدن، جان خود را در مسیر بازگشت از محل کار از دست میدهد، نمیتوان این اتفاق را صرفاً یک «سانحه رانندگی» دانست و از کنار آن گذشت. باید روشن شود این اتوبوس با چه سطحی از ایمنی در جاده تردد میکرده، وضعیت فنی و ایمنی آن چگونه بوده و چه کسی پاسخگوی مرگ سید محمد میرصادقی و آسیبدیدگی دیگر کارگران است؟ جان کارگران نباید در میان بیتوجهی به ایمنی و ضعف نظارت، به هزینهای قابل چشم پوشی تبدیل شود.
انتهای پیام/
