۲۴ مهر، روز ملی پارالمپیک

روز ملی پارالمپیک هر سال ۲۴ مهر در ایران گرامی داشته می‌شود و در هفته پارالمپیک برنامه های مختلفی با حضور جانبازان و ورشکاران معلول کشور برگزار می‌شود.

روز ملی پارالمپیک، بهانه‌ای برای یادآوری لزوم توجه بیشتر جامعه به توانمندی‌ها و همچنین نیازهای ویژه‌ی افراد دارای معلولیت به شمار می‌رود.

تاریخ روز ملی پارالمپیک

در تقویم ایرانی ۲۴ مهر هر سال روز ملی پارالمپیک نامیده می‌شود.

تاریخچه روز ملی پارالمپیک در ایران

اگرچه ۲۴ مهر ماه از سال ۱۳۹۴، به عنوان «روز ملی پارالمپیک» در تقویم رسمی کشورمان به ثبت رسیده، اما این روز برای خانواده‌ پارالمپیک، از سال‌ها پیش اهمیت خاصی داشته است.

این مناسبت اولین بار سال ۱۳۸۲، با ابتکار کمیته ملی پارالمپیک و برگزاری جشنی یک روزه در تهران، به جامعه معرفی و در سال‌های آتی این گردهمایی، در استان‌های دیگر نیز اجرا شد. آن جشن یک روزه کم‌کم، به جشنواره‌ای فرهنگی، ورزشی همراه با کارگاه‌های جنبی آموزشی و تفریحی تبدیل شد که به مدت یک هفته‌ در شهرهای مختلف ایران بر پا بود.با توسعه‌ی تدریجی این برنامه‌ و پیگیری کمیته ملی پارالمپیک، پیشنهاد افزودن «روز پارالمپیک» به مناسبت‌های ملی، در تاریخ سوم شهریور سال ۱۳۹۳، مورد تایید رئیس‌جمهور و رئیس شورای عالی انقلاب فرهنگی وقت قرار گرفت و از سال ۱۳۹۴ نیز در تقویم رسمی کشور به ثبت رسید.

اهداف

از جمله اهدف اصلی این طرح، آگاه‌سازی اجتماعی، نمایش توانمندی‌های قهرمانان پارالمپیکی، ترویج خودباوری در افراد دارای معلولیت، معرفی ورزش‌های پارالمپیکی ایران و دعوت عمومی به تلاش و تحرک است.

البته کودکان، نوجوانان و جوانان دارای معلولیت، خانواده‌های آن‌ها، مربیان ورزشی و کادر آموزشی از مهم‌ترین مخاطبان برنامه‌های روز ملی و هفته پارالمپیک به شمار می‌روند.

نگرشی جدید

امسال هفدهمین دوره‌ گرامیداشت روز ملی پارالمپیک، با پشت سر گذاشتن رویداد بزرگی مانند بازی‌های پاریس ۲۰۲۴ حال و هوای دیگری دارد و پس از یک بازنگری، به شیوه‌ای جدید برگزار می‌شود.

با توجه به آسیب‌شناسی و نیازسنجی‌های صورت گرفته پس از بازی‌های پاراآسیایی هانگژو و پارالمپیک پاریس شاید مهم‌ترین رسالت جنبش پارالمپیک ایران در حال حاضر، شناسایی استعدادهای ورزشی سراسر کشور و فراخوانی و هدایت این سرمایه‌ی انسانی به خانواده ورزش است.

پارالمپیک کشورمان، این بار با نگرشی متفاوت نسبت به گذشته تصمیم به ایجاد تغییراتی در اجرای برنامه‌های مربوط به روز ملی پارالمپیک دارد و به دنبال انجام فعالیت‌هایی تاثیرگذارتر در این حوزه است.

این کمیته با حمایت از فدراسیون‌های ورزشی همکار خود در برگزاری المپیاد ورزشی جوانان پارالمپیکی طرح نو درانداخته و با رویکردی آینده‌‌نگر در مسیر پشتوانه‌سازی گام برمی‌دارد.

«المپیاد فرهنگی ورزشی جوانان پارالمپیکی- یادواره شهید سیدحسن نصرالله» با همکاری فدراسیون‌های ملی، از ۲۴ مهر به مدت سه روز، شاهد رقابت ۶۲۲ ورزشکار مرد و ۵۱۱ ورزشکار زن در ۱۶ رشته ورزشی به میزبانی تهران خواهد بود.

ورزشکاران برتر هر رشته برای کسب آمادگی حضور در رویدادهایی مانند بازی‌های پاراآسیایی جوانان تاشکند، به اردوی انتخابی تیم‌های ملی دعوت می‌شوند.

پارالمپیک چیست؟

بازی‌های پارالمپیک یا پاراالمپیک یک رویداد ورزشی است که برای ورزشکاران دارای معلولیت‌های جسمی و ذهنی برگزار می‌شود. این مسابقات از سال ۱۹۶۰ تاکنون هر چهار سال یک‌بار به‌طور منظم برگزار شده و از سال ۱۹۸۸ پس از برگزاری مسابقات المپیک و در همان شهری که المپیک میزبانی می‌شده، انجام می‌شود. کمیته بین‌المللی پارالمپیک (آی‌پی‌سی) نهاد برگزارکننده این مسابقات است. واژه پارالمپیک ترکیبی از پیشوند یونانی پا را (παρά) به معنای «همراه» و «کنار» و واژه المپیک است.

حامیان سلامت و ایمنی نیروی کار

تاریخچه پارالمپیک در جهان

سر لودویگ گاتمن (Sir Ludwig Guttmann) در سال ۱۹۴۸، مسابقاتی را بین معلولین آسیب‌های نخاعی جنگ جهانی دوم در شهر استوک مندویل انگلستان سازماندهی کرد، چهار سال بعد ورزشکاران معلول هلند نیز در این بازی‌ها شرکت کردند و یک جنبش جهانی شکل گرفت. بازی‌های المپیک معلولین برای اولین‌بار در سال ۱۹۶۰ در رم برگزار شد که امروزه آن را پارالمپیک یا پارالیمپیک (Paralympic) می‌نامند.

پارالمپیک ۱۹۷۶ تورنتو اولین دوره‌ای بود که افرادی با انواع دیگر معلولیت (به جز فلجی پائین‌تنه) هم در آن شرکت داشتند. در همین سال اولین دوره بازی‌های زمستانی پارالمپیک نیز در سوئد برگزار شد.

بازی‌های پارالمپیک همیشه در سال بازی‌های المپیک برگزار می‌شود. از بازی‌های ۱۹۸۸ سئول و بازی‌های زمستانی ۱۹۹۲ تا کنون بازی‌های المپیک و پارالمپیک در یک محل برگزار شده‌اند.

تاریخچه پارالمپیک در ایران

فدراسیون ورزش‌های جانبازان و معلولین تا پیش از انقلاب اسلامی، به صورت کمیته‌ای غیرفعال زیر نظر فدراسیون پزشکی بود. پس از انقلاب اسلامی، در اواخر سال ۱۳۵۸ فدراسیون ورزش‌های معلولین تأسیس شد. با آغاز جنگ تحمیلی تعداد جانبازان زیاد شد و در سال ۱۳۵۹ نام فدراسیون مذکور به «فدراسیون ورزش‌های جانبازان و معلولین» تغییر کرد.

در سال ۱۳۶۳ تیم ملی جانبازان و معلولین ایران در رشته دو و میدانی صاحب مدال طلا، نقره و برنز شد، اولین حضور گسترده تیم‌های ورزشی افراد جانباز و معلول کشورمان در بازی‌های پارالمپیک سئول ۱۹۸۸ همراه با موفقیت بود و ایران با ۳۵ ورزشکار در چهار رشته والیبال نشسته، وزنه برداری، گلبال و دوومیدانی موفق به کسب چهار مدال طلا، یک نقره و سه برنز شد.

در سال ۱۳۷۹ فدراسیون نابینایان مستقل شد و کمیته پارالمپیک تشکیل شد.

ورزش جانبازان و معلولین

معلولیت‌هایی که می‌توانند در ورزش جانبازان و معلولین به فعالیت بپردازند عبارت‌اند از:

• قطع عضو ها
• ضایعات نخاعی
• فلج مغزی‌ها (CP)
• نابینایان
• کم توان‌های ذهنی
• پولیو (فلج اطفال)

کمیته ملی پارالمپیک

همه کشورهای جهان که عضو کمیته بین‌المللی پارالمپیک (IPC) هستند باید دارای کمیته ملی پارالمپیک باشند، کمیته ملی پارالمپیک جمهوری اسلامی ایران در تاریخ ۱۷/‏۱۱/‏۱۳۷۹‬ با هدف توسعه ورزش جانبازان و معلولین تأسیس شد. این مجموعه شامل ۲ فدراسیون جانبازان و معلولین و نابینایان و کم بینایان است، فدراسیون جانبازان ۱۵ رشته ورزشی را شامل می‌شود که عبارت‌اند از: اسکی، بسکتبال با ویلچر، بوچیا، تنیس روی میز، تنیس با ویلچر، تیر و کمان، تیراندازی، شنا، دو و میدانی، وزنه برداری، والیبال نشسته، فوتبال هفت نفره، کوهنوردی، باستانی و دوچرخه سواری

فدراسیون نابینایان و کم بینایان ۸ رشته ورزشی را شامل می‌شود که عبارت‌اند از: جودو، گلبال، دو و میدانی، شنا، دوچرخه سواری، فوتبال پنج نفره، شطرنج و وزنه برداری نابینایان

بازی‌های تابستانی پارالمپیک

• پاروزنی
• پرس سینه
• تیراندازی
• جودو نابینایان
• جودو کم‌بینایان
• دوچرخه‌سواری
• شنا
• گل‌بال
• والیبال نشسته
• بوچیا
• تنیس با ویلچر
• تنیس روی میز
• دوومیدانی
• فوتبال (۵ نفره، ۷ نفره)
• قایقرانی بادبانی
• شمشیربازی با ویلچر

بازی‌های زمستانی پارالمپیک

• اسکی آلپاین
• هاکی روی یخ
• بیاتلون
• کراس اسکی

انتهای پیام/