به گزارش پایگاه خبری حامیان سلامت و ایمنی نیروی کار به نقل از روابط عمومی سازمان حفاظت محیط‌زیست، وی گاند در همایشی با محوریت پیامدهای زیست‌محیطی جنگ و حقوق بشر، با اشاره به تلفات انسانی، آوارگی خانواده‌ها و تخریب خانه‌ها و زیرساخت‌ها اظهار کرد: محیط زیست و زیست‌بوم‌های ارزشمند نیز از قربانیان جنگ هستند و آسیب‌های واردشده به آن‌ها می‌تواند برای نسل‌های آینده باقی بماند.
وی با بیان اینکه مناقشات و تخریب محیط زیست یکدیگر را تشدید می‌کنند، افزود: این روند علاوه بر افزایش رنج انسانی، معیشت و امنیت غذایی را تضعیف می‌کند و روند بازسازی و دستیابی به توسعه پایدار را دشوارتر می‌سازد.
هماهنگ‌کننده مقیم سازمان ملل متحد در ایران با اشاره به نام‌گذاری ششم نوامبر به‌عنوان «روز بین‌المللی پیشگیری از سوءاستفاده از محیط زیست در جنگ‌ها و مناقشات مسلحانه» از سوی سازمان ملل متحد در سال ۲۰۰۱، خاطرنشان کرد: آلودگی منابع آب، تخریب زمین‌های کشاورزی و آسیب به زیست‌بوم‌ها، پیامدهایی فراتر از ویرانی‌های فوری جنگ دارند و توان جوامع برای بازسازی زندگی خود را تحت تأثیر قرار می‌دهند.
وی با اشاره به نمونه‌هایی از آسیب‌های زیست‌محیطی در مناقشات غزه و اوکراین، به پیامدهای حملات به تأسیسات نفتی و زیرساخت‌های آبی در ایران پرداخت و گفت: حملات به تأسیسات نفتی موجب انتشار دود حاوی مواد خطرناک در آسمان تهران شد و آسیب به یک تأسیسات آب‌شیرین‌کن در جزیره قشم نیز بنا بر گزارش‌ها، تأمین آب بیش از ۲۵ روستا را مختل کرد.
وینگاند همچنین نسبت به احتمال رسیدن آلودگی نفتی به جنگل‌های حرا در جزیره قشم هشدار داد و تأکید کرد که چنین آلودگی‌هایی می‌توانند زیست‌بوم‌های حساس ساحلی در حاشیه خلیج فارس را تهدید کنند.
وی با اشاره به تجربه شخصی خود از آلودگی هوای تهران پس از حملات به تأسیسات نفتی اظهار کرد: برای میلیون‌ها نفر، این مسئله صرفاً یک نگرانی زیست‌محیطی نبود، بلکه مستقیماً به هوایی مربوط می‌شد که هر روز تنفس می‌کردند.
هماهنگ‌کننده مقیم سازمان ملل متحد در ایران با بیان اینکه رفع دود قابل مشاهده لزوماً به معنای از بین رفتن خطرات نیست، افزود: سوختن نفت می‌تواند ترکیبات خطرناک آزاد کند و آلودگی ناشی از آن وارد خاک و آب شود، بر محصولات کشاورزی اثر بگذارد و سلامت انسان را تهدید کند. این پیامدها ممکن است تا مدت‌ها پس از پایان مناقشه ادامه یابند و کودکان و نسل‌های آینده را بیش از دیگران در معرض آسیب قرار دهند.
وی با تأکید بر اینکه سرمایه‌گذاری در حفاظت از محیط زیست، سرمایه‌گذاری در انسان‌ها و آینده آن‌هاست، تصریح کرد: زیست‌بوم‌های سالم از معیشت جوامع پشتیبانی می‌کنند، آب و غذای سالم فراهم می‌آورند و تاب‌آوری جوامع در برابر بحران‌ها را افزایش می‌دهند. در مقابل، تخریب این سامانه‌ها آسیب‌پذیری جوامع را تشدید و بازسازی را دشوارتر می‌کند.
وینگاند ارزیابی‌های مبتنی بر شواهد علمی، تقویت ظرفیت‌های ملی در مدیریت محیط زیست، همکاری میان بخش‌های مختلف و نهادهای ملی و بین‌المللی و سرمایه‌گذاری در سازگاری با تغییرات اقلیمی را از الزامات حفاظت و احیای محیط زیست در کشورهای متأثر از مناقشات دانست.
وی با اشاره به همکاری دیرینه تیم کشوری سازمان ملل متحد با شرکای ملی در ایران در حوزه‌هایی همچون تاب‌آوری اقلیمی، مدیریت پایدار منابع آب، حفاظت از تنوع زیستی و کاهش آلودگی، بر تداوم این همکاری‌ها و آمادگی سازمان ملل متحد برای حمایت از تلاش‌های ملی در پاسخ به نیازهای نوظهور زیست‌محیطی تأکید کرد.
هماهنگ‌کننده مقیم سازمان ملل متحد در ایران در پایان خاطرنشان کرد: در مواجهه با چالش‌های محیط زیست جهانی، تعهد به حفاظت و احیای طبیعت باید تزلزل‌ناپذیر باشد. مسئولیت مشترک ما این است که آنچه را باقی مانده حفظ کنیم، بخش‌های آسیب‌دیده را احیا کنیم و برای ساختن آینده‌ای پایدارتر و صلح‌آمیزتر برای همگان سرمایه‌گذاری کنیم.
انتهای پیام/
