مکان‌یابی ایستگاه‌های آتش‌نشانی (۳)
۵. جهت توسعه شهر
- در مکان‌یابی ایستگاه‌های جدید، ضروری است جهت توسعه شهر دقیقاً مدنظر قرار گیرد و متناسب با جمعیت‌پذیری نواحی توسعه در ۱۰ تا ۲۰ سال آتی و تراکم‌های ساختمانی مربوطه، ایستگاه‌های آتش‌نشانی مکان‌یابی گردند.
- مکان انتخابی برای ایستگاه‌های جدید در مناطق توسعه، نباید در نزدیکی عوامل محدودکننده توسعه شهر، از قبیل باغات، اراضی کشاورزی، کوه‌ها و ارتفاعات قرار گیرد.
- در طراحی و مکان‌یابی ایستگاه‌های جدید در مناطق توسعه، ضروری است الگوی نهایی شهر نیز مدنظر قرار گیرد.
- در نواحی توسعه شهر، ضروری است ایستگاه‌ها در محوطه‌های باز و وسیعی مکان‌یابی و طراحی گردند تا ضمن تأمین امنیت ایستگاه‌ها، تسهیلات پارکینگ و فضای لازم برای نگهداری وسایل خاموش‌کننده آتش فراهم گردد.
- در طراحی ناحیه‌ها و مناطق شهری، ضروری است به‌ازای هر ناحیه شهری، پیش‌بینی یک مکان برای ایستگاه متوسط آتش‌نشانی به عمل آید.
۶. همجواری و کاربری
- در تعیین محل ایستگاه، ضروری است مسئله نزدیکی به کاربری‌های تجاری، شامل مراکز تجاری شهری، منطقه‌ای و ناحیه‌ای، پارکینگ‌های عمومی و فضاهای ورزشی ناحیه‌ای و منطقه‌ای، اماکن تاریخی و فرهنگی، مراکز اداری، صنعتی و تأسیسات حمل‌ونقل، انبارها و سایر مراکز با میزان خطر بالا، مورد توجه قرار گیرد؛ به‌طوری‌که حداکثر ظرف مدت ۵ دقیقه، گروه‌های آتش‌نشانی بتوانند خود را به محل حادثه برسانند.
- در مکان‌یابی ایستگاه‌های آتش‌نشانی، بر همجواری با فضاهای سبز عمومی، شامل پارک‌های ناحیه‌ای و منطقه‌ای، پارکینگ عمومی و فضاهای ورزشی ناحیه‌ای و منطقه‌ای، تأکید شود.
- از احداث ایستگاه‌های آتش‌نشانی در فاصله ۵۰۰ متری از مراکزی به شرح زیر خودداری شود:
- مراکز درمانی، از قبیل بیمارستان‌ها و درمانگاه‌ها؛
- آسایشگاه سالمندان و مراکز روان‌درمانی؛
- مراکز پذیرایی و جهانگردی، از قبیل هتل‌ها و مهمانسراها؛
- مراکز آموزشی، از قبیل مدارس در کلیه مقاطع تحصیلی؛
- مراکز جمع‌آوری زباله.
۷. اندازه قطعه زمین
- مکان انتخابی برای ایستگاه آتش‌نشانی باید متناسب با نیازهای فعلی و آینده شهر باشد.
- مساحت قطعه تفکیکی در حد استاندارد برای ایستگاه‌های کوچک ۱۵۰۰ مترمربع و برای ایستگاه‌های متوسط ۳۰۰۰ مترمربع است.
- برای مکان‌یابی ایستگاه‌ها در بافت پرتراکم شهری، در صورت لزوم و ضرورت، حداقل اندازه قطعه تفکیکی برای ایجاد ایستگاه کوچک نباید از ۱۰۰۰ مترمربع کمتر باشد.
- مساحت قطعه تفکیکی در حد استاندارد برای ایستگاه‌های بزرگ یا مادر، برای شهرهای با جمعیت بیشتر از ۷۵۰ هزار نفر، به میزان ۶۰۰۰ مترمربع است.
- ابعاد قطعات تفکیکی برای ایستگاه‌های آتش‌نشانی باید به‌نحوی باشد که تناسب لازم بین طول و عرض قطعه وجود داشته باشد و حداقل عرض ۳۰، ۴۵ و ۶۰ متر برای ایستگاه‌های کوچک، متوسط و بزرگ تأمین گردد تا بتوان ساختمان را در عقب زمین طراحی نمود و فضای کافی برای مانور خودروها، پارکینگ و نیز فضایی مناسب برای فعالیت‌های آموزشی، تمرینی و ورزشی وجود داشته باشد.
لطفا فایل کامل این شماره را از لینک زیر دانلود و مطالعه بفرمایید:
مکان‌یابی ایستگاه‌های آتش‌نشانی (۳)
