نتایج یک مطالعه جدید که شرح آن در مجله انجمن غدد موسوم به «غدد درونریزشناسی بالینی و متابولیسم» منتشر شده، تایید میکند که اشخاص شب بیدار یا به اصطلاح بوف در مقایسه با افراد سحرخیز، بیشتر با خطر ابتلا به دیابت، سندرم متابولیک و عارضه کم ماهیچگی (از دست رفتن توده ماهیچههای اسکلتی) مواجه هستند حتی اگر با خوابیدن بیشتر در ساعات اولیه صبح، سعی در جبران شب بیداری خود داشته باشند.
ژنهایی بر کرنوتایپهای بدن ما تاثیرگذارند؛ تعیین کننده زمانی است که ما ترجیح میدهیم بخوابیم و یا بیدار شویم. اما متاسفانه افرادی که شب زندهدار هستند، زیان بسیاری به سلامتی خود وارد میکنند.
این افراد اغلب به دلیل دیر خوابیدن در شب، صبحها نیز دیر از خواب بیدار میشوند تا کمبود خواب شبانه را جبران کنند. بنابر نتایج این مطالعه که به بررسی تفاوت بین چرخه خواب در افراد شب بیدار و سحرخیز پرداخته، بیدار ماندن تا نیمههای شب بیشتر موجب بروز مشکلاتی چون کمخوابی، بدخوابی و حتی غذا خوردن در ساعات نامناسب میشود که این مشکلات در نهایت منجر به تغییرات متابولیک و سوخت و سازی در بدن میشوند.
در این مطالعه، گروهی از متخصصان کرهای روی ۱۶۲۰ داوطلب در گروههای سنی بین ۴۷ تا ۵۹ سال آزمایشهایی را انجام دادند.
به گزارش شبکه اخبار محیط زیست، نتایج مطالعات تایید میکند که عادت به یک الگوی خواب صحیح و به موقع از فاکتورهای مهم در کاهش خطر ابتلا به سندرم متابولیک، چربی شکمی و در نتیجه کاهش خطر حمله قلبی، سکته مغزی و دیابت است.
شبزندهدارها بیشتر از سحرخیزها، به بیماری دیابت و سایر بیماریها مبتلا میشوند. همچنین معضل چاقی برای این گونه افراد محتملتر است. به گفته دانشمندان، میزان ساعاتی که افراد در شب بیداری میکشند مهم نیست و تفاوتی بین افراد ایجاد نمیکند، حتی شب زندهدارهایی که به اندازه سحرخیزها در طی شبانه روز میخوابند، در معرض خطر ابتلا به بیماری هستند.
اگرچه عمدتا انسانها در طول روز فعال هستند، اولویتهای متفاوتی برای خوابیدن و یا انجام کارهایشان دارند. برخی افراد ترجیح میدهند، دیر به رختخواب رفته و کارهایشان را تا دیروقت انجام دهند زیرا عملکرد بهتری در شب دارند درحالیکه برخی دیگر تمایل دارند، زود از خواب بیدار شده و صبح زود فعالیت کنند. در واقع، این الگوهای خواب و فعالیت تاحدودی میتواند به ژنهای ما بستگی داشته باشد. البته شواهد دیگری مبنی بر اینکه شب زندهدار بودن به خاطر مشکلات سلامتی مانند اضافه وزن و چاقی است نیز پیدا شدهاند.
در این راستا، دانشمندانی از دانشگاه علوم پزشکی کره جنوبی بر روی اثرات بالقوه کرنوتایپهای متفاوت تحقیق میکنند. این مطالعه با هدف تحقیق بر روی ارتباط بین شب زندهداری و اختلالات متابولیک مانند دیابت انجام میشود. برای این منظور، هزار و ۶۲۰ نفر بزرگسال ثبت نام شدند و از آنها درخواست شد تا پرسشنامههایی را درخصوص سیکل خواب و بیداری خود و دیگر عادات زندگی مانند سیگار کشیدن و ورزش کردن پر کنند. نمونههای خون آنها برای ارزیابی متابولیسم بدن گرفته و اسکن بدن انجام شد تا میزان چربی و عضله بدن محاسبه شود.
براساس این تحقیق، ۳۰ درصد از شرکتکنندگان کرنوتایپ صبح بوده، ۶ درصد کرنوتایپ شب و ۶۴ درصد حد میانه بودهاند. اگرچه افرادی که تمایل به شبزندهداری داشتند بیشتر جوان بوده و نسبت به افرادی که سحرخیز بودند، میزان چربی بیشتری در بدن و خونشان وجود داشت. صرفنظر از اینکه میزان خواب و عادتهایی که در سبک زندگی افراد وجود دارد، افراد شبزندهدار ۳/۲ مرتبه بیشتر احتمال دارد به بیماری کم ماهیچگی و یا تحلیل عظله و دیابت نوع ۲ و سندروم متابولیک دچار شوند. مجموعه این علایم منجر به دیابت و بیماری قلبی میشود.
شبزندهدارها از خواب با کیفیت کم بهره میبرند و به سوی عادات بد سبک زندگی مانند سیگار کشیدن و پرخوری در آخر شب سوق داده میشوند.
مردانی که به شبزندهداری عادت دارند بیشتر از زنان دچار دیابت و ازبین رفتن ماهیچه میشوند و زنان به طورکلی بیشتر دچار تجمع چربی در شکم و خطر بالای سندروم متابولیک میشوند. (ایسنا – سلامت نیوز)
